Je zieke werknemer weigert zijn verblijfadres te delen, wat nu?

Je hebt een zieke werknemer die niet wil laten weten waar hij verblijft. Hij is wel telefonisch en per email bereikbaar. Is dat voldoende of moet de werknemer expliciet laten weten waar hij is?

𝗝𝘂𝗿𝗶𝗱𝗶𝘀𝗰𝗵 𝗸𝗮𝗱𝗲𝗿

In artikel 7:629 lid 6 BW vind je de controlevoorschriften. Op basis daarvan is de zieke werknemer verplicht inlichtingen te verstrekken die de werkgever nodig heeft om het recht op loon vast te stellen. Het vermelden van het verblijfadres valt daar ook onder.

𝗔𝘂𝘁𝗼𝗿𝗶𝘁𝗲𝗶𝘁 𝗣𝗲𝗿𝘀𝗼𝗼𝗻𝘀𝗴𝗲𝗴𝗲𝘃𝗲𝗻𝘀

In de beleidsregels van de Autoriteit Persoonsgegevens staat ook dat je daarnaar mag vragen:

“Voor de controle is het nodig dat de werkgever de zieke werknemer kan bereiken per telefoon en/of op het verpleegadres.

Het verpleegadres is vaak het huisadres dat al bekend is bij de werkgever, maar het kan ook voorkomen dat een zieke werknemer gedurende de ziekte op een ander adres verblijft, bijvoorbeeld bij een familielid of in een zorginstelling, zoals een ziekenhuis, verslavingskliniek of psychiatrische inrichting. De zieke werknemer kan dan volstaan met een mededeling aan de werkgever dat hij door ziekte in een zorginstelling verblijft.”

𝗩𝗼𝗼𝗿𝗯𝗲𝗲𝗹𝗱 𝟭
Een aantal jaren geleden speelde een zaak bij de rechtbank Noord-Holland waarbij de werknemer zijn verblijfplaats niet deelde met de werkgever maar wel bereikbaar was. De rechtbank oordeelde dat de werknemer zijn verblijfplaats wel had moeten doorgeven maar ook:

“Het niet meedelen van de verblijfplaats door werknemer acht de kantonrechter van ondergeschikt belang, werkgever kon werknemer immers per mail en per mobiele telefoon bereiken. Niet gesteld of gebleken is dat werknemer op deze vormen van contact zoeken (..) niet reageerde.”

Mede daarom bleef het gegeven ontslag op staande voet niet in stand.

𝗩𝗼𝗼𝗿𝗯𝗲𝗲𝗹𝗱 𝟮
Ook in een andere zaak werd de zieke werknemer op staande voet ontslagen, onder andere omdat zijn verblijfadres niet duidelijk was. Dit terwijl in het personeelshandboek expliciet was opgenomen dat hij dat moest delen met de werkgever:

“Vast staat dat werknemer op 28 januari 2020, toen de arbodienst hem wilde bezoeken, niet thuis was en zijn verblijfadres niet aan werkgever heeft opgegeven. Werknemer heeft hiermee in strijd met het personeelshandboek gehandeld en in die zin niet voldaan aan zijn verplichtingen bij ziekte. Deze omstandigheid kan echter geen dringende reden voor een ontslag op staande voet zijn.”

Ook hier wordt weer expliciet opgemerkt dat de werknemer via de email en telefonisch bereikbaar is geweest voor de werkgever en dat daarmee is voldaan aan de re-integratieverplichtingen.

𝗧𝗶𝗽!

Wees je ervan bewust dat je het verblijfadres weliswaar mag opvragen bij de zieke werknemer, maar dat bij weigering daarvan niet altijd een sanctie opgelegd kan worden. Kun je contact met hem houden via email of telefonisch, en is hij bereikbaar voor de bedrijfsarts? Dan laat de rechtspraak zien dat een sanctie meestal geen stand houdt.

Gepubliceerd op LinkedIn, 28 september 2026